شب ديگر يك شب هم پهلوى دومىبايد بخوابد ، دو شب ديگر از چهار شب در اختيار شوهركه تنها بخوابد ، يا پيش يكى از دو زن برود . 16 - احتياط اين است‌كه در شب نوبت زن ، شوهر در بستر زن بخوابد و گاهى روى او به سوى زن باشد ، مگر اين‌كه زن بخواهد شوهر در بستر جداگانه بخوابد . بلى اگر مرد بخواهد در رختخواب زن بخوابد ، زن نمىتواند امتناع كند . 17 - زن صغيره و ديوانه و منقطعه حق شب خوابى را ندارد و همچنين زن ناشزه كه حقوق شوهر را مراعات نمىكند ، ظاهراً در فرض سفر زن يا شوهر حق همخوابى ساقط مىگردد . 18 - نيكوست‌كه مرد حتى المقدور بين زنان خود در نفقه ( در زايد بر مقدار واجب ) و در توجه و غيره برابرى را مراعات‌كند . 19 - اگر مرد نفقه زن را ندهد ، زن مىتواند مقدار نفقه خود را بدون إذن او از مالش بردارد و يا عليه او نزد حاكم شرعى شكايت‌كند ، و بنابر اقوى زن مىتواند در مقابل نشوز مرد ، نشوز كند ؛ ولى نشوز او از نشوز شوهر بيشتر نباشد . 20 - اگر مرد نفقه زن را ندهد و يا نتواندكه بدهد ، زن به حاكم شرعى شكايت مىكند ، اگر حاكم توانست به نحوى نفقه او را تحصيل كند كه زن به هدف خود رسيده و گرنه حاكم او را مجبور به طلاق مىكند و اگر نتوانست ، حاكم مىتواند با مطالبه زن ، طلاق او را بخواند ، و اين طلاق بائن است و فرق بين حضور شوهر و غيبت او نيست . 21 - بعضى از فقها گفته اند اگر مردى به طوركلى از زن خود دورى نمايد كه مانند معلقه ( پادرهوا ) باشد ، نه شوهر دارگفته شود و نه مطلقه باشد ، جايز است زن به نزد حاكم شرعى حال خود را بگويد تا شوهر را الزام به يكى از دو كار بنمايد يا از زن خود دورى نكند و با او معاشرت نيكو نمايد ، و يا او را طلاق دهد . و چنانچه شوهر از هردو كار امتناع كند و حاكم شرعى نتواند او را اجبار